Wielokropek myśli, świt implsu, Twoje serce na czterech kierunkach głębi.

Ona we mnie płynie.
Odbierz mnie mentalnie.

Odbierz, tam głęboko, że w powijakach świateł w ciemnościach skóry jest ktoś, jakaś istota. Dzwoni. Zobacz, głos nigdy nie spełniony, nigdy taki jakiego pożądam, i Ty tam jesteś. Jesteś? Nie ma Ciebie? Jednak jesteś? Dlaczego czasami wisisz na moich błędach, tak że spadają na niebo? Krzyczysz w szklanej kuli by każdy usłyszał?

Skacz przez doliny bolesnych pięt achillesa, niech podarte od błędów niebo skryję się pod płaszczem nienawiści i śmiechu. Boli? Nie, mnie nie boli nic. Nie boli mnie gdy Ty, gdy kolejna czy kolejny, nie boli mnie gdy panowie w samochodach myślący wyłącznie hedonistycznie o mnie.

Czuję bardzo tę kolejną kreskę pod okiem, nastę.pny czarny cień do powiek. Śliwkową pomadkę, takiej samej barwy paznokcie. Wtedy czuję bardzo. Jak Ty. Porozmawiasz ze mną? Nie? Wstydzisz się? Boisz? Nienawidzisz?

Zobacz kim jesteś, gdy tak jest. Ja to tylko czuję,jak Ty. Podobno znasz ale nie wiem czy naprawdę - uczucie skóry boku mojego ciała, bólu gorsetu, wyrywania.

Wiesz że Wszystko muszę robić lepiej od Ciebie? Muszę, więc się uczę. Jeszcze nie potrafię. Przyznaję.

Na organach gram, pierwszy raz. w katedrze emocji.

I nie wytykaj mi tego że nie potrafię. Palcem w kropce, zamiast w przecinku. Wiesz sama że połowa nawet o tym nie myśli. Tak łatwo patrzeć na błędy które tak mocno odczuwam.

Wiem. W końcu jesteś człowiekiem. Mnie też się zdarza.

Wczoraj przechodziłaś bez czucia i słuchu między niezliczoną ilością drzew.

Teraz biegasz na czarnych pagórkach pełnych spaczonych lilii i grasz na niementalnej głębi, by nie słyszeć kolejnego telefonu.

Zapal tę świecę bez wosku zanim zgaśnie i ochroń ją Sobą.
Czy to tak strasznie dużo...?